Η άλλη άποψη για την απεργία των καθηγητών. PDF Print E-mail

του Αντώνη Αντωνάκου

Γεν. Γραμματέα της ΟΛΜΕ

Ο καθορισμός από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, της 12/6/98 ως ημέρας διεξαγωγής του διαγωνισμού για την πρόσληψη των εκπαιδευτικών, αποτελεί πράξη ακραίου πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

Πρόκειται, στην ουσία, για μια ενέργεια η οποία επιχειρεί με τακτικά τεχνάσματα να συγκαλύψει την ανυπαρξία πολιτικής και τα αδιέξοδα στα οποία οδηγείται το εκπαιδευτικό σύστημα με τις αλλαγές που προωθούνται, παγιδεύοντας τους μαθητές σ' ένα παιχνίδι κομματικών και προσωπικών σκοπιμοτήτων.

Συγκεκριμένα, το υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση στο σύνολο της, γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι ο χρόνος διεξαγωγής του συγκεκριμένου διαγωνισμού θα ήταν ταυτοχρόνως και χρόνος μετωπικής σύγκρουσης των εκπαιδευτικών με την κυβέρνηση.

Και, βεβαίως, δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η σύγκρουση από τη στιγμή, που σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του νόμου, 18.000 καθηγητές και δάσκαλοι οι οποίοι υπηρετούν με ουσιαστικά μόνιμη εργασιακή σχέση την ελληνική εκπαίδευση για πολλά χρόνια, στην πραγματικότητα απολύονται. Είναι δεδομένο ότι τόσο οι ίδιοι οι άμεσα θιγόμενοι, καθοδηγούμενοι από τη φυσιολογική απόγνωση τους, όσο και οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί, για λόγους στοιχειώδους αλληλεγγύης, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να επιχειρήσουν τη ματαίωση του διαγωνισμού.

Αυτό που όφειλε να κάνει η κυβέρνηση Σημίτη, εφόσον κακώς, επέμενε στις συγκεκριμένες ρυθμίσεις αρνούμενη την κατοχύρωση των αναπληρωτών, ήταν να επιλέξει τον καταλληλότερο χρόνο διεξαγωγής του διαγωνισμού. Ο νόμος Αρσένη ψηφίστηκε στις 5/9/97. Είχε η κυβέρνηση όλο το χρόνο στη διάθεση της να καθορίσει τη δι­εξαγωγή του διαγωνι­σμού σε προσφορότερες ημερομηνίες. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να επιχειρήσει να διεξαγάγει το διαγωνισμό μέσα στις διακοπές του Πάσχα, οπότε λόγω της μη λειτουργίας των σχολείων, οι πιθανότητες διαταράξεως της σχολικής ζωής θα ήταν πολύ μικρές και εν πάση περιπτώσει η κυβέρνηση θα αποδείκνυε την υπευθυνότητα που οφείλει απέναντι στους μαθητές. Αντ' αυτού, επέλεξε η κυβέρνηση του κ. Σημίτη, στη σύγκρουση της με τους εκπαιδευτικούς, να χρησιμοποιήσει ως ομήρους τους μαθητές, ιεραρχώντας τις κομματικές σκοπιμότητες πρώτες.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ

 

16-06-1998