ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ PDF Print E-mail

ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

Είναι αυτονόητο, για την κοινή λογική, ότι η εκπαίδευση σχεδιάζεται σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας και των νέων, και όχι για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες επιστημονικών και επαγγελματικών κλάδων για απασχόληση. Όπως ακριβώς δεν «πρεσάρουμε» τα πόδια στα μέτρα των παπουτσιών, με εξαίρεση κάποια κορίτσια στην παλιά Κίνα, αλλά φυσικά φτιάχνουμε τα παπούτσια στα μέτρα μας.

Στα μυαλά όμως αρκετών συναδέλφων η κοινή λογική έχει εξοβελισθεί από ιδεοληπτικά νεφελώματα, ψηφοθηρικές σκοπιμότητες ή επαγγελματικές «ιδιοτέλειες».

Read more...
 
Τις πταίει: PDF Print E-mail

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;

«Φταίει το κακό το ριζικό μας;

Φταίει ο Θεός που μας μισεί;»

Ή μήπως, όπως λεν οι υπουργοί μας,

Για όλα φταίνε οι Γερμανοί;

Καλός ο Βάρναλης, αλλά πέθανε νωρίς, (16 Δεκεμβρίου 1974). Διαφορετικά θα ήξερε ότι τελικά φταίει ο Καραμανλής. Όχι, μην κάνετε λάθος, όχι ο Κώστας, αρκετές «αμαρτίες» τού έχουμε φορτώσει δικαίως ή αδίκως. Όχι, ο κύριος φταίχτης δεν είναι άλλος από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Αυτός που με το ζόρι μας «έχωσε», ως δέκατο μέλος, στην επάρατη Ε.Ο.Κ.. Την Ε.Ο.Κ. των «μονοπωλίων» και του «κεφαλαίου». Μας παρέδωσε στα όργανα του «διεθνούς ιμπεριαλισμού» και του «ανθρωποφάγου καπιταλισμού». Ανυπεράσπιστους στα σχέδια καταχθόνιων «νεοφιλελεύθερων» και σοσιαλδημοκρατών «λακέδων» του «καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού».

Και όλα αυτά αυθαίρετα, ερήμην του σοφού λαού. Χωρίς ούτε ένα δημοψήφισμα. Γιατί γνώριζε ότι το αποτέλεσμα θα ήταν αρνητικό. Γιατί γνώριζε ότι ο λαός διψούσε για «αλλαγή», για «πρόοδο», για τον «τρίτο δρόμο, για το σοσιαλισμό». Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε περίτρανα ένα χρόνο μετά, όταν, στις εκλογές, η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» μαζί με το Κ.Κ.Ε. (κύρια παρουσία στις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις») έλαβαν το 59% των ψήφων. Με δεδομένη λοιπόν την αντίθεσή τους στην Ε.Ο.Κ. είναι δεδομένο το αρνητικό αποτέλεσμα, αν ο Καραμανλής επιχειρούσε το δημοψήφισμα. Γι αυτό δεν τόλμησε και εντελώς αυθαίρετα και αντιδημοκρατικά μας «υποδούλωσε» στην «λυκοπαρέα» της Ευρώπης. Γιατί η «αλλαγή» δεν ταίριαζε με την «Ευρώπη των μονοπωλίων». Αλλά ούτε και των λαών, όπως απέδειξε ο εξοβελισμός για «δεξιά απόκλιση» του Σημίτη στις 13/6/1979 από το Εκτελεστικό Γραφείο του «κινήματος», λόγω της γνωστής αφίσας.

Αν δεν ήμασταν στην Ε.Ο.Κ. μετά το 1981, δεν θα πέφταμε στην παγίδα του εύκολου δανεισμού που μας έστησαν οι καπιταλιστές. Δεν θα μας «δηλητηρίαζαν» οι «ύαινες του κεφαλαίου» με τα Μ.Ο.Π., για να εθιστούν οι αγρότες μας σε καταναλωτικά πρότυπα αντίθετα με το «λιτό βίο», που ορθώς «ευαγγελίζεται» ο νέος απόστολος της «προόδου» στις συνεντεύξεις-επιστολές προς επαναστατημένους-εξαπατημένους Κορινθίους και λοιπούς γηγενείς-ιθαγενείς. Θα περιοριζόμασταν στα ΛΑΝΤΑ και τα ΖΑΣΤΑΒΑ που ανταλλάσσαμε με πορτοκάλια και ροδάκινα αντί για Μερσεντές και ΒΜΒ, σε φέτα και κασέρι αντί καμαμπέρ και ροκφόρ. Θα πηγαίναμε διακοπές στα Μέθανα και το Πόρτο Χέλι αντί για το Παρίσι και το Μπαλί.

Θα ήμασταν μια «αξιοπρεπής, ανεξάρτητη και περήφανη» χώρα στη συντροφιά του ΙΡΑΚ, της ΙΝΔΙΑΣ και της ΛΥΒΙΗΣ. Και ίσως, αν μας παρακαλούσανε, θα μπαίναμε στην Ε.Ε. το 1995 μαζί με τις τρεις Σκανδιναβικές χώρες (παρά το γεγονός ότι τότε το χρέος μας ήταν 110% και ο «πατέρας του» Α.Π. έλεγε το γνωστό «ή το Έθνος θα δαμάσει την υπερχρέωση ή η υπερχρέωση θα καταστρέψει το Έθνος»), ή πάλι ίσως να μπαίναμε το 2004 με τα άλλα δέκα κράτη ή καλύτερα το 2007 με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Άσε που, αν μας ζορίζανε, μπορεί να μην μπαίναμε και καθόλου. Σιγά το πράγμα, καλύτερα μόνοι μας, με τα σεα μας και τα μεα μας με το τζατζίκι μας και τη δραχμούλα μας. Να μας παρακαλάνε να έρθουν για διακοπές το καλοκαίρι και να τους λέμε τσου. Δεν σας θέλουμε, βρε αδερφέ, κάντε μας τη χάρη. Άσε που θα γλυτώναμε και από τους λαθρομετανάστες. Γιατί σιγά μην ερχόντουσαν για ψωμί κι ελιά, αυτά τα έχουν και στη χώρα τους. Ή θα πήγαιναν κατ’ ευθείαν στη Γερμανία, δεν θα χρειαζόταν να τους στείλει ο Πάνος.

Έχει δίκιο λοιπόν η κυβέρνηση. Δημοψήφισμα, κύριοι της Ε.Ε., για να δείτε πόσα απίδια βάζει ο σάκος. Για να καταλάβετε ότι η για πρώτη φορά μετά την πρώτη φορά (1981) αριστερή κυβέρνηση δεν αστειεύεται. Και δεν θα κάνει αυτό που έκανε η «Δεξιά» το 1981, να εντάξει τη χώρα στην Ε.Ο.Κ. χωρίς δημοψήφισμα.

Αλλά έτσι είναι η «Δεξιά». Απεχθάνεται τα δημοψηφίσματα, γιατί «φοβάται το λαό».

Γι’ αυτό σας λέω ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φταίει. Μας έβαλε στην Ε.Ε. παρά τη θέλησή μας.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ 2015-03-09

www.antonakos.edu.gr

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
Θεωρίες παιγνίων ΙΙ PDF Print E-mail

 

Read more...
 
Θεωρίες παιγνίων Ι PDF Print E-mail

 

ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΑΙΓΝΙΩΝ Ι

Από επιστημονικής πλευράς έχω πλήρη άγνοια για τη θεωρία παιγνίων. Θυμάμαι όμως «παιδιόθεν» που έλεγε και η μακαρίτισσα αγρότισσα μάνα μου ότι δεν πρέπει να παίζουμε με τα σπίρτα. Ή, όπως αλλιώς θα λέγαμε, δεν επιτρέπονται παιχνίδια «εν ου παικτοίς».

Από το άλλο μέρος είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση, και ιδιαίτερα ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, πρωταγωνιστούν σε ένα παίγνιο – θέατρο σκιών – με φαινομενικό αντίπαλο τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώνης.

Είναι σαφές όμως ότι και οι δύο αφ’ ενός δεν είναι αφελείς και αφ’ ετέρου έχουν μελετήσει τη στρατηγική, την πορεία και τις τακτικές του Ανδρέα Παπανδρέου.

Επομένως, αναφύεται το ερώτημα: με ποίους ή με τι «παίζει» στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση; Με τους φαινομενικά «απέναντι» ή με τους φαινομενικά «μαζί»; Με το «σκισμένο» μνημόνιο ή με το συναίσθημα του «πιο έξυπνου λαού του κόσμου»;

Ας δούμε τα δεδομένα:

1. Η Ελλάδα χρειάζεται απελπισμένα κεφάλαια.

2. Οι μόνοι που μπορούν και διατίθενται να δώσουν χρήματα είναι οι «κακοί» Ευρωπαίοι.

3. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι ερασιτέχνες ούτε αποφασίζουν με βάση το συναίσθημα.

4. Οι διακρατικές σχέσεις έχουν πάντοτε αφετηρία το ιδιαίτερο όφελος κάθε μέρους.

5. Οι δανειστές θα πάρουν τα χρήματα τους πίσω. Το ερώτημα είναι ο χρόνος και το επιτόκιο.

6. Είναι πανθομολογούμενο ότι το κόστος για τη χώρα από τυχόν ρήξη και έξοδο από το ευρώ είναι ασύμμετρα δυσανάλογο σε σχέση με τους άλλους.

7. Οι «παράπλευρες απώλειες» σε ενδεχόμενη ρήξη ενδεχομένως δεν θα είναι μόνο οικονομικές και κοινωνικές αλλά και εθνικές.

8. Αν το εμπάργκο της Ρωσίας κόστισε τόσο στον αγροτικό κόσμο και στον τουρισμό, εύκολα γίνεται αντιληπτό ποιο θα είναι το κόστος από αντίστοιχες πολιτικές που θα προκαλέσουν μονομερείς ενέργειες.

9. Ο λαός είναι εθισμένος σε παραισθησιογόνα εύκολης ρητορείας, χειραγωγείται  εύκολα παρασυρόμενος από το συναίσθημα, αφού 40 χρόνια ανεξάντλητου λαϊκισμού του έχουν καταστρέψει το «πηδάλιο» της κοινής λογικής.

10. Η κοινωνία, από το ένα μέρος βιώνει τα αδιέξοδα ή στην καλύτερη περίπτωση τις τεράστιες θυσίες που δημιούργησε η διαχείριση της κρίσης, από το άλλο μέρος όμως δεν είναι διατεθειμένη να βαδίσει στο άγνωστο με βάρκα την «ελπίδα», όποιος κι αν την «εμπορεύεται». Δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει την Ευρώπη και το ευρώ, ακολουθώντας τις «αριστερές ιδεοληψίες» και τις «δεξιές φαντασιώσεις» της «παρδαλής» συγκυβέρνησης.

Η ψύχραιμη ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα αυτό που κάνει σήμερα η ηγεσία της κυβέρνησης είναι η διαχείριση του συναισθήματος του λαού.Μια διαχείριση που μοιάζει λίγο με την ιστορία του Χότζα με το μικρό σπίτι και τα ζώα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ανεβάζει τους τόνους και δημιουργεί σκηνικό ρήξης. Η αδρεναλίνη και το συναίσθημα χτυπάει κόκκινο. Ταυτόχρονα και η ανησυχία, ομολογημένη ή ανομολόγητη, για τη σκόπιμη ή από ατύχημα ρήξη και τις καταστροφικές συνέπειές της κορυφώνεται. Γιατί ο κόσμος είναι με την κυβέρνηση, όσο ελπίζει ότι θα νικήσει – κάτι που μόνο στη σφαίρα της φαντασίας και της επιθυμίας υπάρχει – ταυτόχρονα όμως η συντριπτική πλειοψηφία θέλει την ασφάλεια της Ευρώπης και τη σιγουριά του ευρώ. Όταν λοιπόν η ρήξη θα φαίνεται δεδομένη και ο φόβος – που τον επιθυμεί τώρα διακαώς η κυβέρνηση - θα έχει φτάσει στο αποκορύφωμα, τότε θα γίνει το «μέγα θαύμα». Θα έρθει η νέα συμφωνία-μνημόνιο ανεξάρτητα από το ποιο θα είναι το όνομά της. Θα έχει τους ίδιους στόχους ανεξάρτητα από τις ποσοστώσεις καιτα μέσα-μέτρα υλοποίησης. Θα έχει «επιτηρήσεις» και «επιτηρητές» που θα εκπορεύονται - πάντα αυτονόητα - από τους «κακούς» αλλά αναγκαίους δανειστές. Που «μέσα» θα δημιουργήσουν μια παλίρροια ανακούφισης και οι «έξω» θα πουν, αρκετό χρόνο χάσαμε με τα παιχνίδια για σοβαρά πράγματα, καιρός να ασχοληθούμε με σοβαρότητα για την κοινή μας πορεία στο παγκόσμιο θέατρο επιχειρήσεων.

Και εδώ – ελπίζουν εύλογα από την κυβέρνηση – ότι «πάλι αυθόρμητα» ο λαός θα πανηγυρίζει στις πλατείες για τη «νίκη», όπως πανηγύριζε το 1984 όταν έφευγαν οι «επάρατες βάσεις του θανάτου». Γιατί – δεν πρέπει ούτε στιγμή να το ξεχνάμε – μιλάμε για τον πιο έξυπνο και τον πιο δημοκρατικό λαό του κόσμου.

Ουάου που θα αναφωνούσε και ο Gianis


ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ 2015-02-13

www.antonakos.edu.gr

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 

 

 
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ PDF Print E-mail

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

Read more...
 
«StartPrev12345678910NextEnd»

Page 2 of 17